Jak informowaliśmy na początku sierpnia, pod koniec tego roku do ?Dzikiej Zagrody? planujemy sprowadzić rysie nizinne. Nie znamy jeszcze dokładnej daty ich przybycia, ale wiemy już na pewno skąd do nas przyjadą. Zdecydowaliśmy się na sprowadzenie do Zagrody pary tych dzikich kotów. 3-letni samiec rysia zostanie przywieziony z Ogrodu Zoologicznego we Wrocławiu, zaś roczna samica z ZOO w Zamościu.

Koty te nie są ze sobą spokrewnione, dlatego uzyskaliśmy pozwolenie na ich rozmnażanie. Dzięki temu nasze rysie będą mogły uczestniczyć w programie reintrodukcji tego gatunku na tereny zachodniej Polski. Mamy nadzieję, że w przyszłości pozwoli to na utrzymanie oraz powiększenie liczebności populacji nizinnej rysia, która obecnie jest zagrożona wyginięciem w naszym kraju.

Jeden z rysi we Wrocławskim zoo
Źródło: http://www.mmwroclaw.pl/

Dzisiaj jest wyjątkowo wietrzna pogoda. Brzózka, która rosła na żubrowym wybiegu dokonała swojego „żywota”-  wiatr ułamał zeschnięte drzewko co wywołało niezłe zamieszanie wśród żubrów. Kiedy przestało się ruszać, w żubrzym zwyczaju, musiały sprawdzić co to jest i czy nie stanowi zagrożenia. Upewniwszy się, że wszystko jest w porządku, nasza „gwiazda” podjęła decyzję co do brzózki- będzie świetną „zabawką”! Rzecz jasna, żubry uwielbiają robić tzw. „kręcioły”, a ułamane drzewko idealnie do tego się nadawało……. 🙂

Ubiegłej zimy założyliśmy obroże GPS trzem wilkom, co pozwoliło nam na uzyskanie bardzo ciekawych informacji na temat lokalnej subpopulacji tych zwierząt. Pierwszy wilk, odłowiony przez nas w listopadzie zeszłego roku młody samiec o imieniu Wrzos, pokazał nam rozległy areał swojej watahy bytującej na poligonie Drawskim. Niestety z powodu wyczerpania baterii w GPS nie znamy aktualnego miejsca jego przebywania, jednak wszystko wskazuje na to, że opuścił już swoją rodzimą watahę. Zachowania rodzinne wilków przypominają pod tym względem zwyczaje ludzi: po osiągnięciu dojrzałości młode osobniki opuszczają ?dom? i rodziców, by szukać własnego miejsca i założyć własną rodzinę. Warunkiem sukcesu jest znalezienie terytorium nie zajętego jeszcze przez inne wilki oraz partnera ? drugiego ?singla?.

Drugi wilk, uratowany z wnyków Szczęściarz, również pochodzi z watahy na Poligonie Drawskim. Po opuszczeniu swojej grupy rodzinnej zamieszkał w okolicach Puszczy Bydgoskiej, gdzie do dziś krąży na ogromnym obszarze ok. 1500 km². Otrzymane ostatnio zdjęcia z fotopułapki nadleśnictwa Solec Kujawski wskazują, że młody samiec ma się dobrze i nadal poszukuje partnerki. Trzeci wilk o imieniu Ryś, również ocalony z wnyków, jest ojcem rodziny ? jedynym rozmnażającym się w watasze samcem alfa. Jego terytorium znajduje się dalej na południe, w okolicach Krzyża Wielkopolskiego. Jak widać na mapie, monitorowane telemetrycznie przez nas wilki przebywają na terenie aż czterech województw!

Po całym dniu ciężkiej pracy Pula i Popłoch nadal mają siłę na zjedzenie kolejnej porcji jabłek. Jako dwa największe łakomczuchy w stadzie w Dzikiej Zagrodzie uparcie stały przy barierkach do końca dnia i zjadały podawane jabłka. Pracownicy Dzikiej Zagrody musieli w końcu podstawić całą taczkę jabłek, aby zaspokoić ich apetyt. Zobaczcie sami jacy z nich fani jabłek! 😀

Na przełomie jesieni i zimy tego roku w Zagrodzie pojawią się nowi mieszkańcy- RYSIE NIZINNE 🙂 W tym roku zorganizowaliśmy zbiórkę na budowę „Rysiówki” na portalu Polak Potrafi, niestety nie udało nam się uzbierać określonej sumy, mimo to bardzo dziękujemy osobom, które chciały wesprzeć nasz projekt. Na szczęście udało się znaleźć kogoś, kto nam pomoże i dzięki uprzejmości Pana Jonathana Tinkera i Parku Handlowego Młyn możemy wybudować całą niezbędną infrastrukturę dla rysi. Serdecznie zapraszamy.

Pod koniec lutego w okolicach Dobiegniewa w województwie lubuskim lokalni myśliwi odnaleźli wilka uwięzionego we wnykach. Drapieżnik został unieruchomiony stalową linką, która mocno zacisnęła się na jego brzuchu. Natychmiast zawiadomiono leśników z Nadleśnictwa Głusko oraz przyrodników z Zachodniopomorskiego Towarzystwa Przyrodniczego i Stowarzyszenia dla Natury ?Wilk?. Zanim członkowie ZTP uwolnili wilka z pułapki, w porozumieniu z Regionalnym Konserwatorem Przyrody w Gorzowie zdecydowano, by zaopatrzyć go w obrożę telemetryczną, dzięki której można śledzić dalsze losy zwierzęcia. Ponieważ nie było pewności, czy jego stan pozwala na natychmiastowe uwolnienie, SdN Wilk skontaktowało się z weterynarzem w celu przeprowadzenia oględzin oraz pobrania prób do badań laboratoryjnych. Zebrano też materiał do analiz genetycznych. Jego monitorowaniem zajęli się przyrodnicy z obu organizacji.

Informacje uzyskane z obroży, a także z tropień oraz nagrań z wideopułapek dostarczyły niezmiernie ciekawych, a momentami sensacyjnych informacji. Okazało się, że uratowany wilk, wraz ze swoją grupą rodzinną penetruje ogromny obszar o powierzchni blisko 400 km². Są to głównie lasy administrowane przez nadleśnictwa Smolarz i Krzyż, lecz także południowy fragment Drawieńskiego Parku Narodowego, oraz peryferia nadleśnictw Głusko i Człopa. Ustalono też, że jest on przywódcą grupy i w momencie, gdy utknął we wnyku, jego partnerka była już w ciąży. Zebrane dane wskazywały, że w drugiej połowie kwietnia urodziły się im szczenięta. Ostatecznym dowodem na to stały się nagrania z wideopułapek zainstalowanych przez członków Stowarzyszenia dla Natury ?Wilk?. Biologom udało się zarejestrować cztery zdrowe szczenięta. Dzięki obroży wiadomo, że uratowany od okrutnej śmierci wilk troskliwie opiekuje się potomstwem i regularnie dostarcza im pokarm. Gdyby zginął w kłusowniczych wnykach jego osamotniona partnerka musiałaby przejąć wszystkie rodzicielskie obowiązki. Bardzo prawdopodobne, że gdyby nie sprawne działanie leśników, myśliwych i przyrodników, szczenięta nie miałyby obecnie tak dobrej opieki, a ich przetrwanie byłoby niepewne. Analizy DNA pozwolą w przyszłości wykryć obecność dorosłych już potomków uratowanego wilka w innych kompleksach leśnych, w Polsce i zagranicą.