Wprawdzie to już koniec maja, jednak nie można oprzeć się wrażeniu, że nasze żubry w dalszym ciągu przeżywają wiosenną „euforię”. Dzisiaj dostały od nas niespodziankę w postaci gałęzi brzozowych do paśnika i na teren wybiegu. Szaleństwu nie było końca: przewracanie, przerzucanie, przeżuwanie i dzikie swawole. Niestety, nie były skore do pozowania 🙂

Po ostatnich wydarzeniach żubr imieniem „Pyra” musiał niezwłocznie opuścić miejsce swojego dotychczasowego bytowania. W dniu 27.04.2015 na podstawie decyzji wydanej przez RDOŚ Szczecin zostały przeprowadzone immobilizacja i transport zwierzęcia do innego miejsca- zagrody Stowarzyszenia Benek w Szewcach pod Poznaniem. Akcja, mimo trudnego terenu, przebiegła sprawnie. Pyra, choć jest w podeszłym wieku, całkiem dobrze zniósł immobilizację. Mamy nadzieję, że w nowym domu zazna wszystkich wygód i doczeka spokojnej starości.

W zeszłą sobotę – 25.04.2015 odbyły się pierwsze warsztaty dla lokalnej społeczności na temat społecznej akceptacji żubrów i minimalizacja szkód wyrządzonych przez żubry w ramach projektu ” Dywersyfikacja i rozwój populacji żubrów w północno-zachodniej Polsce”. Zajęcia cieszyły się sporym zainteresowaniem, zarówno starszych jak i młodszych uczestników. Wykład dotyczył historii rozwoju populacji żubrów zachodniopomorskich oraz działalności Zachodniopomorskiego Towarzystwa Przyrodniczego. Uczestnicy mieli okazję poznać nasze żubrowe działania w obrębie województwa Zachodniopomorskiego. Ponadto, naszych gości czekał poczęstunek, a po zakończonym wykładzie wspólnie zwiedzaliśmy zagrodę. Atrakcją dla gości była możliwość nakarmienia żubra z „ręki” i dokładnego obejrzenia „króla lasu” z niewielkiej, acz bezpiecznej odległości.

Najnowsze informacje telemetryczne wskazują, że Szczęściarz kontynuuje swoją wyprawę w kierunku południowo – wschodnim. Obecnie przebywa pomiędzy Bydgoszczą a Inowrocławiem. Wilk dotychczas poruszał się głównie  między kompleksami leśnymi, na północ od Złotowa i Piły, następnie gwałtownie skręcił na południe w kierunku Puszczy Bydgoskiej, dwukrotnie przeprawiając się przez kanał Bydgoski. Obserwując przesyłane sygnały mieliśmy nadzieję, że uda się w stronę Puszczy z powodu obecności na tamtych terenach innych wilków. Ku naszemu zdziwieniu, w okolicy Nowej Wielkiej Wsi zawrócił.  Dane wskazują, że wilk  zawędrował  w okolice kompleksu leśnego koło Łabiszyna przeprawiając się przez Noteć. Trudno wyrazić opinię dlaczego Szczęściarz postąpił w ten sposób. Tereny przez które przeprawiał się w okolicy Bydgoszczy były niekorzystne,  narażały zwierzę na zbytnie odsłonięcie przed ludźmi. W samej Puszczy Bydgoskiej stwierdzono obecność co najmniej jednej watahy,  prawdopodobnie mógł wejść w rewir jednej z nich, co skutkowało nagłym odwrotem.  Czekamy na dalsze dane  🙂

Wędrówka Szczęściarza

Szczęściarz to wilk, którego uwolniliśmy z wnyka. Nadaliśmy zwierzęciu wdzięczne imię i założyliśmy mu obrożę telemetryczną, aby monitorować jego dalsze poczynania. Szczęściarz od początku przesyłał nam dane, dlatego wiemy, że szybko po całej przygodzie powrócił do watahy i przebywał w dawnym rewirze, na terenach Nadleśnictwa Drawsko. Na początku kwietnia wilk nas mocno zaskoczył, ponieważ opuścił swoją wilczą rodzinę i wyruszył samotnie na wędrówkę. Samotnik prawdopodobnie szuka dla siebie nowego rewiru i wadery, z którą mógłby założyć nowe stado. Ostatnie dane wskazują, że Szczęściarz idzie na wschód. Apelujemy o wypatrywanie wilka z obrożą i udzielanie nam informacji na jego temat. Mamy również nadzieję, że wilk drugi raz nie stanie się ofiarą ludzkich działań. Z naszej strony obiecujemy informować o poczynaniach zwierzaka a tymczasem udostępniamy mapę z ostatnimi danymi zrzucanymi przez obrożę, ukazującymi wędrówkę Szczęściarza 🙂

Świat zazieleniał. Słońce swym ciepłym dotykiem budzi faunę i florę do życia. Po długich zimowych miesiącach żubry z niecierpliwością wyczekują pierwszych promieni wiosennego słońca. Dla nich jest to przede wszystkim pora odkarmiania po zimie. Stada odchodzą od paśników i krążą po całym rewirze poszukując świeżej trawy. Zeszłoroczne cielaki przechodzą teraz kompensację wzrostu. Obfitość wysokobiałkowego pożywienia powoduje, że maluchy intensywnie rosną i upodabniają się do dorosłych osobników. Wiosna to również czas utraty zimowego futra. Linienie odbywa się stopniowo. Zaczyna się w okolicach szyi i rozchodzi na całe ciało. Byki w tym czasie pozostają poza stadem. Intensywnie nabierają masy pochłaniając ogromne ilości traw. Młodsze osobniki przebywają w małych kawalerskich grupach, a starsze byki wolą życie w pojedynkę. Do głównego stada powrócą późnym latem, kiedy rozpocznie się okres rui. Kwiecień i maj to dla żubrów czas pierwszych porodów, więc powoli możemy wypatrywać maluchów chowających się w nogach swoich opiekuńczych mam.